tsk sigara istihkakı

Sevdiğim bir arkadaşımın babası zamanında kendisine; “Şimdi sigara içme oğlum askerde nasıl olsa alışacaksın” demiş. Çok doğru zira 1954′ten 1981′e kadar ordu askerlere günde 10 adet sigara istihkakı vermiş. Hadi 50′lerde, 60′larda sigaranın zararları bu denli bilinmiyordu, peki yaa 70′lerde durum vaziyet neydi, onu merak ettim şimdi?

askerlik işlemleri bölüm 8

Yolda Teyfoya bir mesaj, uçak gecikmeli kalkacakmış. Haydaa ne işin var çayda… O gecikme yüzünden Philedelpia bağlantısını kaçırdık malesef. Havalimanında US Airways’in masasına gittik, orada bize niye alternetif bir rota veya konalama imkanı bulmuyorlar diye bayağı bir tartıştık. US Airways için müşteri memnuniyetinin bir gram değeri olmadığıdan, gecikmeli gittiğimiz Philedephia havalimanında sabahlamak zorunda kaldık. Gece yarısından  saat sabah 7′ye kadar. İki saat felan muhabbet, beş saat koltukların üzerinde Tom Hanks’in The Terminal filmi misali uyukladık. Sabah oldu, güzel bir yer vardı orada, açma pogoca tipi şeylerle güzel bir kahvaltı yaptık. Sonunda bizi Atlanta’ya götürecek uçağa binme şerefine ulaştık. Saat sabah 10 gibi Atlanta’ya indik, o gün de Fener Cimbom maçı vardı, son anda maçı izleme kararı aldık. Cemo’yu aradık o da  gelsin diye, maçı izlemek için İl Forno’da buluştuk. Maçı Cimbom 3-1 kazandı. Oradan arabamıza atlayıp evlerimize gittik.

askerlik işlemleri bölüm 7

(5 Aralık Pazartesi) Sonunda konsolosluktan beklediğimiz telefon geldi.  Belgelerimizin imzaya hazır olduğunu, Salı günü öğleden sonra saat 3-4 arası gelip imzalamamız gerektiğini söylediler. Tekrardan işi arayıp durumu izah ettim, zor oluyor tabi adamlara zırt pırt ben gelemiyecem diyorum. Teyfoyla beraber bileteleri aldık. Uçak Salı günü sabah saat 5:30′da olduğu için saat 3 gibi Teyfonun kapıya dayandım, aradım ama açan yok, vaktimiz var diye biraz bekledim, kapıya dayanıp herkesi uyandırmak istemedim. 20-30 dakika sonra sabahın zifiri karanlığında, daha sonra komşuları olduğunu öğrendiğim bir adam geldi ve biraz ağzımı aradı (dahası adamın üzerinde silah da varmış, şaka maka adam kıllansa, ben ani bir hareket yapsam, çıkaracak vuracak beni, şehit olacam, yok lan ne şehidi direk eşekler cennetine). O esnada eşim Teyfonun eşini aradı ve nihayetinde 40 dakika bekledikten sonra Mr. Tevfik teşrif ettiler. Neyse gittik havalimanına, bindik uçağa, ilk Charlotte, sonra New Jersey oradan trenle Manhattan. Öğle saatlerinde konsolosluğa vardık. Binbir dil döktükten sonra, saat 3-4 arası imzalamamız gereken kağıtları öğlen imzalayıp makbuzumuzu aldık. Makbuz ve imzaladığımız kağıtların üzerindeki tarih 5 Aralık, yani bizim işlemlerin bitmesi tam 1 hafta sürmüş, arada Cumhurbaşkanı yasayı imzalamış olsa vay halimize. Makbuzu alır almaz derin bir oh çektik ve attık kendimizi Manhattan’ın sokaklarına. Teyfonun bir kaç işi vardı onları halletti. Daha sonra Wall Street’in oralara gittik, Teyfo oradaki boğa heykeliyle bir kaç resim çektirdi, iki blok ötede olan World Trade Center’da yapılan yeni gökdelenelere bahdık, yorgunluk baş göstermeye başlayınca da bileteleri alıp evin yolunu tutalım ve bu defteri kapatalım istedik. Zaten yamur da çiseliyordu. Bilet işi halloldu, LaGuardiya’ya gitemek üzere otobüse bindik.

askerlik işlemleri bölüm 6

Banka şubesi gökdelenin 3. katında olduğu için, görevli kadın aşağıya inip ilk 20 kişiyi yukarı çıkardı. Bizi ufak bir konferans odasına alıp gerekli formları doldurttu. Zaman içerisinde onlar da tecrübe kazanmış olsa gerek. Kemal, ardından ben ve Teyfo işlemlere başladık. Benim parayı yatırma işi saat 10 gibi bitti. Konsolosluğa doğru koşmaya başladım, zira benim diğerlerinden farklı olarak saat 11′e kadar yeni nüfus cüzdanı işini de halletemem gerekiyordu. 10 dakika sonra, sırtımda çanta, dilim dışarıda konsolosluğa vardım. Kimlik için gerekli belegeleri ve fotoğrafları orada tamamladım, askerlik işlemleri için sıram gelmeden 5 dakika önece T.C. Kimlik numaralı yeni nüfuz cüzdanımı aldım. Bizden önceki arkadaşlar, konsolosluk görevlilerinin yoğunluk nedeniyle sadece belegeleri aldıklarını, makbuz ve imza işlerini daha sonraki bir tarihe ertelediklerini söylediler. Eee tabi bu da moral bozucu birşey, biz her nekadar başvurumuzu yapmış olsak da, kabul edildiğini, resmiyete döküldüğünü gösteren bir belge olmayacak elimizde. Yapacak birşey yok sırasıyla Serhat, ben ve Teyfo askerlik başvurunuzu yaptık. İki gündür oralarda süründüğümüz için bütün belgeleri tamamlama fırsatı bulmuştuk. Bir tek doktor raporuna adres eklememiz ve bir kaç fotokopi daha çektirmemiz gerekti. Görevli kadın (allah için güzel kızdı) imza ve makbuz için bizi Pazartesi veye Salı arayacaklarını veya e-posta göndereceklerini söyledi. Her ne kadar elimizde bir belge olmasada bizde bir rahatlama oldu. Dile kolay, Pazartesi gece yarısı geldiğimiz konsolosluktan, Çarşamba öğleden sonra 3 gibi çıkabilmiştik. Teyfo dönüş biletlerini ayarladı, otobüsle LaGuardia’ya geçtik, ilk önce Philedelphia oradan Atlanta derken, Persemebe sabahın ilk saatlerinde evlerimize varabildik.

askerlik işlemleri bölüm 5

Beş altı saat uyuduktan sonra kalktık, planladığımız gibi Fedex’e gidip eksik evrakları tamamladık ve Ziraat bankasının yolunu tuttuk. Çarşamba saat 1′de Ziraat bankasının önüne geldik (Lexington Avenue / 41. Street) ve beklemeye koyulduk. Bizden önce gelmiş bir kişi vardı, ismi Kemal. Kemal soğuktan üşüyüp köşeye tünemiş bir kuş misali tek başına bekliyordu. O tam geceyarısı gelmiş. Fazladan bir beresi vardı bana verdi çok sağolsun. İlerleyen saatlerde aslında o kadar da erken gelmemize gerek olmadığına kanaat getirdik. Sütten ağzı yanan yoğurdu üflüyerek yer misali, karga bokunu yemeden dikilmiştik para yatırma kuyruğuna. Olsun, hava soğuk, yorgunluk ve uykusuzluk vardı ama yarın konsolosluğa saatinde yetişecek olmamızın da bir rahatlığı vardı. Gerçi bütün bu işlemler sırasında zamanla yarışıyoruz, yani tasarı meclisten geçmiş, Cumhurbaşkanının imzasını bekliyor, Gül imzalamış olsa onca çaba, masraf ve işkence insanı bunalıma bile sürüklerdi. Daha sonra saat 2 gibi Serhat geldi güzel haberlerle, bütün gece TBMM TV’yi izlemiş garibim, yorgunluktan uyuyamamış. Tasarı saabaha karşı kabul edilmiş, Cumhurbaşkanı bugün imzalasa bile resmi gazatede yarın yayınlancak diyordu, internetten araştırmış. Serhat ilerleyen saatlerde karışıklık olmasın, yerimiz garanti olsun diye bir liste yapmaya başladı. Hemen arkasından Osman geldi, New Jersey’de oturduğundan arabayla gelmiş, sağolsun onun arabası sayesinde biraz soğuktan kaçtık, hatta Kemal, Osman ve Teyfo arabada biraz kestirdiler bile. Sabah saat 5′e kadar pek gelen giden olmadı, bankanın açılmasına yakın (sabah 9) listeye ismini yazdırıp bekleyenlerin sayısı 100′ü geçti. Miami’den yeni gelenler, Washington’dan sadece para yatırmak için gelenler felan.

askerlik işlemleri bölüm 4

Salı sabahı saat 9. Sonunda bir konsolosluk yetkilisi dışarı çıktı ve aynen bir önceki gün gibi 42 kişi alınacağını, diğerlerinin gidebileceğini söyledi. Bizim büyük ısrarlarımız neticesinde, listenin geri kalanı bir sonraki gün işlemlerini yapabilmeleri için onaylandı ve cama asıldı. Öyle ya bütün gece beklemişiz sırada niye tekrardan bekleyelim, biz orada ısrar etmesek aynı gece Sefiller Part II yaşanacak. Bitkin bir halde Ziraat bankasının yoluna koyulduk, orası da konsolosluktan farksız, sıra var hemde karman çorman. Orada çalışan evlere şenlik bir görevli vardı, ne ben yazayım ne siz okuyun. Orada da 3-4 saat bekledik ama nafile, şimdi git yarın gel olduk. Saat 2 gibi tekrar konsolosluğa gidelim, bari en azından benim nüfuz cundanımı yenileyelim dedik, eskisinin üzerinde T.C. kimlik numarası yoktu. Beyfendiler saat 1′den sonra askerlik işlemleri hariç kimseyi kabul etmiyorlarmış. Yoğunluk olmasa kepenkleri saat 1′de inderecekler yani. Devrem Teyfo ve ben bitik bir durumda sadece ve sadece uyuma amaçlı bir otel aramaya başladık. Iphone’dan bir yer bulduk. Otelin adı POD Hotel, isim çok manidar aslında, iPod gibi bir otel, küçücük, ranzalı, banyo tuvalet bile dışarıda diğer odalarla ortak felan. Anlayacağınız tamamen Yedi Cüceler için dizayn edilmiş bir otel. Günün özeti; o kadar uykusuzluğa (yaklaşık 40 saat) ve dışarıda gecelememize karşın, sadece ertesi gün saat 11 için alınabilmiş bir sıra. Plan; 6 saat uyuyup, eksik olduğunu öğrendiğimiz evrakları Fedex’te tamamlayıp, geceyarısından hemen sonra Ziraat bankası kuyruğuna girmek, sabah parayı ilk yatıranlardan biri olup konsolosluğa doğru koşmak.

askerlik işlemleri bölüm 3

28 Kasım Pazartesi, uçuş aktarmalı olduğundan ilk Charlotte’a gittik, baktık asayiş berkemal oradan New York’a. Pazartesiyi salıya bağlayan gece Newark’a (New Jersey) indik. Napsak netsek biraz havalimanında uyuklayıpta mı Manhattan’a gitsek derken, boşveer deyip atladık bizi konsolosluğun olduğu Manhattan’a götürecek olan Airlink trenine. Peen Station’da indik, ama gece gece Manhattan nasıl olur pek bilmiyoruz hani, zaten yüklüyüz, işte ilk taksit felan. Yavaşça 6. Cadde üzerinden Time Square’e doğru yürümeye başladık, McDonalts’da durup bişeyler yedik. Saat sabahın 2′si oldu, gidip konsolosluğun önünde beklemeye karar verdik. Beş blok doğuya, 4 blok kuzeye derken, Time Square’den sallana sallan konsolosluğa gitmemiz saat 3′ü buldu. Bi de ne görelim, sabah saat 3′de orada olmamıza rağmen dehşet bir sıra var, en başta sıra tutan arkadaşların yaptığı listeye adımızı yazdırdığımızda, arkadaşlar uğurlu numaralarımızın 62 ve 63 olduğunun müjdesini verdi. Tabi o an 4. sırada bizim Orlando’dan arkadaş Bağış’ın olduğunu bilmiyoruz. Üçkağıtçı Bağış, daha sonradan anlattığına göre ilk beş altı kişi şirketmiş meğersem. Şaka maka 62. sıradayız ve bir önceki gün toplam 42 kişi alınmış askerlik işlemleri için. Tekrar yorgunluk, üzüntü ve muz kabuğu modu. O kadar yol gelmişiz mecburen bekledik sırada konsolosluk açılana kadar. Orada bayağı bir arkadaş edindik aslında, güzel geyikler döndü. Herekesin ama herkesin bir hikayesi var; biri eşiyle gelmiş, biri annesiyle, birinin elinde hemen hemen sıfır belge olmasına karşın hala bekliyor, sanırsın sürü psikolojisiyle sıraya girmiş. Biri cumadan beri orda, anlat anlat bitmez yaaa (bu biraz tanıdık geldi mi? askerlik anıları baabında). Hava soğudu, biz daha da yorulduk, tuvalet problemleri baş göstermeye başladı. O saatte işini halledebileceğin tuvalet de yok, mecburen çocukluğumuza döndük, itfayiyecilik oynama ve çiçek sulama felan derken o iş de halloldu. Yalnız adamlar uygarlığın dibine vurmuşlar, biz de orta asyadan dörtnala gelip içine ediyoruz. Komik değilse bile traji komik.

askerlik işlemleri bölüm 2

Neyse 26 Kasım Cumartesi gece yarısı indim Atlanta’ya, Pazar öğlene kadar uyudum, sonra Starbucks, internetten kanunun hangi aşamada olduğunu baktım. Salı günü toplanacak olan genel kurulda görüşülecek ilk maddeymiş. Pazar ve Pazartesi kağıtları toplasam, uçağa atlasam, New York’ta olmam en erken akşamüstü saat altı.. Bir şans var yani, ama pek umut verici değil, yanıma bir kurban daha almaya verdim ve benimle aynı durumda olan Tevfik isminde bir arkadaşımı aradım. Ne olup bittiğini, başvuruyu yetiştirebilmek için şansımızın ne kadar olduğunu konuştuk. Tevfik, ben gerekli evrakları hazırlayıp postayla gönderirim gibisinden, olaya biraz daha polyanna yaklaştı. İçimden yavaş gönder saçın basın dağılmasın desem de ona bunu belli etmedim. Biraz daha fikir alış verişi, konsolosluk çağrı merkezine yapılan aramalar dereken gitmeye karar verdik. İlk etapta arabayla gitme fikri ağır basarken, Tevfik beni doğru yolun uçak olacağına ikna etti… Sağolsun uçak biletlerini de halleti, tek gidiş 270$, zira ne zaman döneceğimiz belli değil. Belki konsolosluğun kapısından dönecez, belki iki üç gün kalmamız gerekecek. Bilet alınır alınmaz, başvuru için evrakları toplamaya başladık, ayrıntı vermeye gerek yok klasik türk bürokrasisi. Bütün gece ve uçağa bineceğimiz saat olan pazartesi akşam altıya kadar ne var ne yok toparladık, hatta ben lazım olur diye evde kağıt namına ne varsa çantaya attım, gazate kağıtları dahil, toplamda altı dosya.

askerlik işlemleri bölüm 1

22 Kasım, RTE gurup toplantısında bedelliyi açıkladı, gel gör ki adamlar dövizliyi de değiştirmiş, 5.000€ olmuş 10.000€. Anlayacağın adam bizleri bile Amerika’da bulup öptü, büyüklüğünü kanıtladı. O esnada Türkiye’de olan bendenizin benzi attı. Ekşi Sözlükde okuduğum bir kaç giri konuyla ilgili biraz daha bilgilenmeme vesile oldu, tasarının kanunlaşma süreci ile ilgili biraz mevzuat öğrendik. İşte imzaya açılacak, komisyonlardan geçecek, meclisi gündemine gelecek, yasalaşacak, Abdullah Bey imzalayacak, başbakanlığa gönderecek, başbakanlık resmi gazatede yayınlayacak falan. Kanun resmi gazetede yayınlanmadan başvuranlar ise eski kanundan yararlanabildiği gibi, 21 gün askerlikten de muaf olacaklar. Yani ilk defa bürokrasinin lehimize çalışmasi gibi bir durumu söz konusu. Ama benim Amerika’ya dönüş tarihim 26 Kasım, üstelik cumartesi günü ve en iyimser tahminle benim New York Konsolosluğunda olmam 28 Kasım, -ki daha dünyanın belgesini toplamam gerek. (İşte benim hayatımın özeti; yumurta, kapı ve şemsiye). Annem ve kardeşim teselli etmeye çalışıyor, babam ben kredi çekerim diyor… Ama 5.000€ 7.000$ demek, ben bu yeşil kağıt parçacıklarını ağaçtan toplamıyorum ki. Tamam belki dört beş ayda elime o kadar para geçecek ama benimde harcamalarım var, bir ayda kenara koyabildiğim para taş çatlasa 500$ -600$ felan.

vicdanı ret mi, bir daha düşün

Çok yakın zamanda kafaları karıştıracak “vicdani ret” hakkında özet;
Devlet – Yaşın 20 oldu hadi askere!
Mehmet – Mantık olarak ben askerliğe karşıyım abi… Vicdanen bu isteğinizi reddetmek zorundayım, çok üzgünüm…
Devlet – Yavaş reddet saçın başın dağılmasın… Bu ülkenin kanunları var zibidi!
Mehmet – Bende onu diyom anayasanın 90. maddesi uyarınca uluslararası anlaşmalar ne diyorsa o. Uluslararası anlaşmalarda benim vicdani ret hakkım olduğunu savunuyor naber..!
Devlet – Sen hele biraz bekle mehmedim ben hemen gelecem….. Evet haklıymışsın biz konuyla ilgili yeni düzenlemeler yaptık. Askere gitmene gerek yok, bunun yerine kamu hizmeti yapabilirsin. Hemen görev yerinide söyleyeyim, 30 ay boyunca şu hastanenin morgunu temizleyecen.
Mehmet – Ben fikrimi değiştirdim, Şanlı Türk Ordusunun bir mensubu olmak istiyorum.
Devlet – Diyoosun, gözlerim doldu ama o iş olmaz artık bu saatten sonra, hadi canım sağdan sağdan, yavaş yavaş…