Mustafa Kemal, Abdülhamid’in oğlu Abid Efendi’ye iki ceylan yavrusu hediye etmiş. Breh breh breh… Nerden biliyoruz, ilk haftasında 750 bin basılan Yılmaz Özdil’in “M. Kemal” kitabından. Peki o nerden biliyormuş, İsmet Bozdağ’ın “Sultan Abdülhamid’in Hatıra Defteri” kitabından. Peki o kitabın kaynağı ne, Süleyman Nazif’in, çok kızgın olduğu İttihatçıları itham için, Utarit dergisinde “Abdülhamid’in Hatıratı” başlığı altında aslında gizliden gizliye kaleme aldığı Abdülhamid’i savunan, İttihatçıları eleştiren metinlerinden. Konuyla ilgili Ali Birinci’nin 18 sayfalık bir makalesi var, isteyenlere linkini verebilirim. İki ceylan yavrusunun dışında özetle şunu diyor Yılmaz Özdil, Mustafa Kemal Abdülhamid’e saygılı, Abdülhamid Mustafa Kemal’e duacı. Yılmaz Özdil, adam akıllı araştırma yapmadan, sorgulamadan, yalan yanlış metinlerden alıntılar yaparak, belki milyonlarca satacak bir kitap ile bu iki şahsiyeti barıştırıyor. Kitabı ağırlıklı olarak Atatürkçüler okuyacağı için Abdülhamid’i sempatik göstermiş oluyor. Yıldız Sarayı Tiyatrosu’nda, elinde kanyak, Arturo Stravolo’nun sahnelediği operayı izleyen Abdülhamid birileri için sempatik olabilir. Ama konu o değil. Abdülhamid, iktidarın toplumu dönüştürme projesindeki temel taşlardan biridir. Gerçekte ise bir yalnız adam. Mehmet Akif Ersoy’dan tut Halide Edip Adıvar’a, Kut’ül Amare kahramanı Halil Kut’tan tut Tevfik Fikret’e kadar hiç sevilmeyen bir şahsiyet. İslamcılar yanına bir adam bile koyamıyorlarken, Yılmaz Özdil beyefendi Abdülhamid’in yanına Mustafa Kemal’i koyuvermiş.